Alles over Papendrecht...

Column

Hier vind je de column van Herman Nieuwstraten.

Herman is echtgenoot, vader van drie zoons en opi van een kleinzoon en drie kleindochters.

Geboren Dordtenaar, maar al meer dan 30 jaar Papendrechter. Creatief mensenmens, betrokken en sociaal.

Kan vreemd lopen in een mensenleven, van ondernemer in het kappersvak, regioadviseur  bij Stichting MEE tot raadslid, wethouder sociaal en lid van het Drechtstedenbestuur. Aanspreekbaar en betrokken bij iedereen, maar speciaal bij mensen die een steuntje in de rug nodig hebben.




 

Waar of niet waar (maandag 20 juni 2016)

Bijstand versterkt het gevoel niet te kunnen werken. Hoe langer mensen in de bijstand zitten hoe meer zij vinden dat zij niet meer kunnen werken. Dit is niet mijn mening, maar komt uit onderzoek van het centraal bureau statistiek. De oorzaak hiervan schuilt volgens het CBS in vruchteloze sollicitatiepogingen en het effect van niet werken op de gezondheid .

Iets meer dan de helft van alle mensen in de bijstand kan of wil niet meer werken, blijkt uit onderzoek van het CBS onder uitkering ontvangers in 2014. Ook blijkt dat hoe langer men in de bijstand zit,hoe minder men wil of de mogelijkheid heeft om weer aan het werk te gaan. Van mensen die minder dan een jaar in de bijstand zitten wil ruim 72 procent graag aan het werk. Bij mensen die drie jaar of langer in de bijstand zitten is dat nog maar 41 procent.

Onderzoek laat al jaren zien dat grofweg tweederde van de bijstandsgerechtigden serieuze belemmeringen heeft om aan het werk te komen. Mensen in de bijstand kampen relatief vaak met psychische of lichamelijke klachten. Anderen hebben een verouderde of geen opleiding of kunnen bijvoorbeeld niet goed genoeg (Nederlands) lezen of schrijven. Ook leeftijd is een grote belemmering: mensen van 50 jaar of ouder komen nauwelijks aan de bak. Mensen die lang in de bijstand zitten hebben vaak honderden sollicitatiebrieven geschreven, maar zijn zelden of nooit uitgenodigd voor een gesprek. Dit leidt er toe dat mensen hun zelfvertrouwen verliezen, zij raken er van overtuigd dat zij een werkgever niets te bieden hebben en dus niet meer kunnen werken.

De concurrentie op de arbeidsmarkt is groot. Er zijn veel meer werkzoekende dan vacatures. Voor de vacatures die er zijn hebben bijstandsgerechtigden vaak niet de juiste of ervaring. Bijstandsgerechtigen die wel in aanmerking komen voor een vacature merken dat andere werkzoekenden beter papieren hebben.

Genoeg over de problemen, op zoek naar oplossingen.

Gemeenten stimuleren bijstandsgerechtigden om actief te blijven. Vrijwilligerswerk, tijdelijk en parttime werk helpen mensen om mee te blijven doen aan de samenleving. Dat vergroot uiteindelijk hun kansen op werk en verkleint de kans dat hun gezondheid achteruit gaat.
In de regio Drechtsteden zijn verschillende initiatieven ontplooid om de werkzoekende een steuntje in de rug te geven. Zo is er stichting 50plus Drechtsteden waar 50 plusser terecht kunnen. In Papendrecht is Werkbankdrechtsteden actief waar zelfs een wekelijks werkcafe georganiseerd wordt.

Ook verschillende leerwerkbedrijven waar van pannenkoekenrestaurant Fritella een van de bekendste is, doen hun uiterste best om weer een  andere doelgroep naar werk te begeleiden.

Binnen kort gaan gesprekken van start om te kijken of een uitrol mogelijk is van de 'Normaalste zaak,' een organisatie die bedrijven uitnodigt samen te bouwen aan een inclucieve arbeidsmarkt, waarin iedereen die kan en wil werken welkom is.

De socialedienst Drechtsteden is actief door middel van Baanbrekenddrechtsteden om uitkeringsgerechtigden aan werkt te helpen, voor een andere doelgroep is het UWV de partner.

Maar het belangrijkste is en blijft toch voldoende banen, als die er niet zijn heeft het dan zin om miljoenen te spenderen aan allerlei initiatieven of kunnen we dat geld beter besteden aan gesubsidieerde arbeid.