Alles over Papendrecht...

Column

Natte Vinger (woensdag 13 september 2017)

Papendrecht moet, net als de andere 52 gemeenten, binnenkort een beslissing nemen over haar aandelen van Eneco. Het gaat om het energiebedrijf dat eerder op basis van de Wet Onafhankelijk Netbeheer (WON) is afgesplitst van de netwerkgroep. Grootaandeelhouders Rotterdam, Den Haag en Dordrecht lijken op dit moment voor verkoop te zijn. O.a. Amstelveen lijkt de aandelen juist te willen houden. In politiek en media vliegen de argumenten voor en tegen je om de oren. Bedoelde goede raad leidt inmiddels tot radeloosheid en verwarring bij vele volksvertegenwoordigers. Ga er maar aan staan als relatieve leek op het gebied van aandelen, energietransitie en (Europese) marktwerking.

Tegenstanders wijzen erop dat bij verkoop het geld naar alle waarschijnlijkheid niet wordt besteed aan isolatie van woningen en verduurzaming van de energievoorziening. Gemeenten potten immers het geld eerder op of dichten er gaten in de begroting mee, zoals eerder bij de verkoop van Essent en Nuon. Ook wijzen zij met de vakbonden op het waarschijnlijke verlies van banen. Een heel prominent naar voren geschoven argument is dat Eneco wordt gezien als één van de weinige bedrijven die de energietransitie op een goede manier gaat overleven omdat ze echt visie hebben. Mede daarom ook wordt Eneco gezien als een belangrijke speler om Nederland op energiegebied minder afhankelijk te maken van andere landen.

Voorstanders van verkoop hebben uiteraard omgekeerde argumenten. Zo kunnen gemeenten de opbrengst toch gewoon bestemmen voor lokale maatregelen op het gebied van milieu, duurzaamheid en energietransitie? En doen Essent en Nuon het sinds de verkoop werkelijk zo slecht op het gebied van duurzaamheid? Er zijn toch wetten en regels op dat gebied waar alle marktpartijen zich aan hebben te houden? En volgt na verkoop automatisch banenverlies? Je zou bovendien omgekeerd kunnen stellen dat gemeenten die niet willen verkopen over een paar jaar met lege handen kunnen staan als Eneco onverhoopt de concurrentieslag met Europese marktpartijen verliest en ter ziele gaat. Weg banen. Weg visie over energietransitie. Weg jaarlijks dividend…

Over een visie met een hoog natte vinger-gehalte gesproken. Uit de mond van de regionale portefeuillehouder in de Drechtsteden noteren we toch interessante uitspraken over de regionale Woonvisie. Zo stelt hij dat deze visie zomaar over een paar jaar achterhaald kan zijn, omdat de woningmarkt zich zo snel ontwikkelt. Dan moeten we mogelijk toch ineens weer een ander type woning bij voorrang gaan bouwen dan waar we nu op inzetten. Ook wordt het eerder genoemde aantal van 25.000 te bouwen woningen tot 2030 volstrekt irreëel genoemd. De vraag is of dit beleidsstuk dan nog wel door kan gaan voor visie-document? De stippen aan de horizon lijken al vervaagd voordat we de Woonvisie hebben vastgesteld!

Het is ook zo gek nog niet om met de opbrengst van de Eneco-aandelen de in het verleden tegen hoge rentetarieven afgesloten leningen deels of geheel af te lossen. De meer structurele opbrengst daarvan kan zomaar een groot deel van het verlies van de jaarlijkse dividend-uitkeringen compenseren. Bovendien ontstaat er dan meer ruimte voor leningen tegen de huidige veel lagere rente. Zeker een belangrijke overweging voor gemeenten zoals Papendrecht met hoge schulden en forse jaarlijkse aflossingen.

Verkoop van Eneco of toch niet? Het is ook voor Papendrecht vooral koffiedik kijken. Natte vinger-werk. Het kan namelijk alle kanten op. En er zijn ook meer opties die voorliggen. Ook pas over een paar jaar verkopen is een mogelijkheid. Evenals een gedeeltelijke verkoop van aandelen. Dit kan onder andere worden gedaan om de kat uit de boom te kijken bij de eerste verkoop, maar ook om nog een vinger in de pap te houden. Al moet je je bij dat laatste ook in de huidige situatie afvragen of de 44 gemeenten met minder dan 2% van de aandelen – zoals Papendrecht – echt wel wat hebben in te brengen.

In de huidige consultatieperiode wordt aan de raadsleden gevraagd wat zij met de aandelen willen doen, in voorbereiding op een traject tot verkoop. Na de verkiezingen is het echter aan de nieuwe gemeenteraden om het definitieve besluit tot verkoop te nemen. Gezien en gehoord de verschillende voor- en tegenstanders lijkt het principe-besluit nu (verkoop of niet) vooral ingegeven door vooringenomen standpunten, waarbij politieke kopstukken bepalen uit welke (ideologische) richting de wind waait. En vooral met de gemeenteraadsverkiezingen in zicht zullen diverse (landelijke) partijen niet nalaten hun stempel op de lokale discussie te drukken. En dat zorgt voor ellenlange bestuurlijke en politieke debatten in college en gemeenteraad. Maar één ding lijkt nu al zeker: we hebben geen flauw idee of onze beslissing wel goed gaat uitvallen.


Arno Janssen (1964), sinds 2012 woonachtig in Papendrecht en namens het Papendrechts Algemeen Belang (PAB) lid van de gemeenteraad en de Drechtraad.

Samen met Madelon onder één dak met 5 van mijn 7 kids en schoonpa. Als universitair geschoold juridisch bestuurswetenschapper vooral veel gewerkt voor de rijksoverheid (o.a. onderzoeker, adviseur, strateeg en senior-beleidsmedewerker).

Ook ruim tien jaar ondernemer in Frankrijk geweest. Nu ondernemer in Dordrecht, redactielid van RaadsledenNieuws, schrijver en soms nog muzikaal actief.

De belangrijkste drijfveer: het belang van de inwoners en ondernemers in Papendrecht. Wat dat betekent wordt duidelijk in de meer dan 400 politieke blogs sinds 2014 en in de vele interacties met Papendrechters op social media. En uiteraard nu ook in wekelijkse columns op Papendrecht.net.