Alles over Papendrecht...

Column

Kosten afschuiven (woensdag 18 december 2019)

Afbeelding bij Column: Kosten afschuiven

Een man loopt duidelijk zenuwachtig heen en weer op een bouwplaats. Elke twintig seconden kijkt hij op zijn horloge. Opgelucht haalt hij adem wanneer een busje zijn kant op komt rijden en voor zijn neus tot stilstand komt. “Man, waar bleef je nou?”, vraagt hij merkbaar geïrriteerd aan de chauffeur die op zijn beurt op zijn gemak uit het busje stapt. “Sorry hoor, het zat een beetje tegen”, zegt de chauffeur. “Hoezo, het zat een beetje tegen? Vanochtend toen ik belde, vertelde je mij dat je de onderdelen in het magazijn had liggen en dat je ze in een uurtje bij mij kon afleveren. Dat is inmiddels zes uur geleden.”

De chauffeur vertelt rustig dat hij pech kreeg met zijn busje en dat hij eerst reserve onderdelen moest halen. “Maar je wist toch dat ik een deadline had en dat mij dit nu problemen op gaat leveren?”, vraagt de man. “Ja, maar wat kan ik er aan doen als mijn busje er mee ophoudt?”, vraagt de chauffeur schouderophalend. “Waarom rijd je eigenlijk nog met deze oude roestbak? Je had twee jaar geleden toch al besloten om een nieuwe te kopen, omdat je deze bus niet meer vertrouwde en omdat je aan een beter milieu wilde meewerken? Je had zelfs al een elektrische bus uitgekozen. Daar liet je mij nog vol trots de folder van zien.”

“Ik heb toen wel voorgenomen om die elektrische bus te kopen, maar ik wilde eigenlijk eerst meer onderzoek doen naar de voor- en nadelen van een elektrische bus. Ik heb toen trouwens al wel een laadpaal laten plaatsen, maar wilde ook even kijken of anderen daar ook gebruik van gingen maken, want het was wel de bedoeling dat de buren er ook hun auto’s zouden opladen. Daarbij denk ik dat op waterstof rijden veel beter is voor het milieu.” De man wordt hierdoor nog iets nijdiger. “Dus als ik het goed begrijp, neem jij geen besluit en wacht je liever een lange tijd af, waardoor je vandaag autopech had en ik mijn onderdelen te laat kreeg, waardoor ik nu een dik probleem heb?” De chauffeur reageert kalm “Zo lang wacht ik niet hoor. Ik heb toch al een laadpaal aan laten sluiten?”

De man schudt zijn hoofd en zegt: “Geef mij die onderdelen en de rekening nou maar, dan ga ik proberen om mijn klanten weer tevreden te krijgen.” De chauffeur overhandigt de man een doos en een rekening. De man kijkt op de rekening en schiet weer uit zijn slof. “Ik betaal al jaren €1000,- voor deze onderdelen. Vanochtend vertelde je mij dat het nog steeds dezelfde prijs was en nu staat er €1098,- op de rekening. Dat is een verhoging van 10 procent. Dat klopt toch zeker niet?” De chauffeur reageert gevat “Het is geen 10 procent, maar 9,8 procent.” Daarna haalt hij laconiek zijn schouders op. “Ja, kijk eens”, zegt hij, “omdat ik te laat was, vanwege de autopech, reed ik wat harder hiernaartoe. En onderweg kreeg ik een bekeuring. Die moet ik van mijn boekhouder doorrekenen naar de klant.”

De man zegt verbijsterd: “Maar het is toch niet mijn schuld dat jij in die oude bus blijft rijden en daardoor autopech en een bekeuring krijgt?” De chauffeur reageert: “Nee dat klopt, maar dit zijn gewoon de regels die mijn boekhouder hanteert. ” De man draait zich zuchtend om en loopt hoofdschuddend met de doos en de rekening in zijn handen de bouwplaats op en roept: ”Denk maar niet dat ik nog een keer voor jou kies!”

Vergezocht, denkt u? Kijk volgend jaar maar eens goed naar uw gemeentelijke belastingen.

Marco de Haas

Marco de Haas

Niet geboren, maar wel getogen in Papendrecht. Getrouwd en twee kinderen. Als militair op dit moment werkzaam bij het ministerie van Defensie. Sinds 2014 voor de VVD in de gemeenteraad en sinds 2016 als fractievoorzitter. Daarbij probeer ik zaken altijd vanuit het positieve te benaderen: wat kunnen we wel bereiken? Met alleen schreeuwen vanaf de zijlijn komen we namelijk niet vooruit.


Marco de Haas

Marco de Haas

Niet geboren, maar wel getogen in Papendrecht. Getrouwd en twee kinderen. Als militair op dit moment werkzaam bij het ministerie van Defensie. Sinds 2014 voor de VVD in de gemeenteraad en sinds 2016 als fractievoorzitter. Daarbij probeer ik zaken altijd vanuit het positieve te benaderen: wat kunnen we wel bereiken? Met alleen schreeuwen vanaf de zijlijn komen we namelijk niet vooruit.