dinsdag 14 juli 2020

Alles over Papendrecht

17
mrt

Vrijheid

“Het lijkt wel oorlog, hou eens op zeg!,” zei een verontwaardigde vrouw die de supermarkt verliet, met voor de zekerheid toch maar drie pakken wc-papier in haar karretje. “Kijken of ik mijn tafelzilver kan ruilen voor een suikerbiet en een half ons buksjek”, Twitterde iemand. Dat was vrijdag 13 maart.

Vijf dagen eerder werd in Papendrecht ter nagedachtenis aan verzetsstrijder Gerrit van Dalen een plaquette geplaatst op zijn voormalig woonhuis. Van Dalen werd op 23-jarige leeftijd aan het eind van de Tweede Wereldoorlog gefusilleerd. Bij de onthulling van de plaquette dacht ik aan vrijheid. Ik dacht aan hoe moeilijk het is, om echt te beseffen wat vrij zijn betekent, als je geen onvrijheid hebt meegemaakt.

Nu, anderhalve week later, maken we het mee, onvrij zijn. Uitgerekend in het jaar waarin we 75 jaar bevrijding vieren. De Coronacrisis is geen oorlog, maar dit komt voor de meesten van ons het dichtst in de buurt.
Plotseling is de vanzelfsprekendheid weg om zonder angst te gaan en staan waar je wilt, om te werken, naar school te gaan, te sporten, uit te gaan en elkaar te ontmoeten. Daar bovenop komt ongerustheid en angst. De vijand is onder ons, maar we weten niet precies waar. Blijft mijn oude vader of moeder wel gezond? Gaat die kwetsbare vriend het wel redden? Gaat het goed komen met die vriendin die in de zorg werkt en mijn kennissen die zich door hun werk noodgedwongen onder veel mensen moeten begeven? Blijf ik zelf gezond? Hoe lang gaat dit duren? En, wat gaat er allemaal nog meer gebeuren, voordat het eindelijk beter wordt?

Maar, we kunnen iets doen. Wij kunnen er met elkaar voor kiezen om ‘goed in de oorlog’ te zijn. Nog nooit was dat zo makkelijk. We hoeven alleen maar de adviezen serieus op te volgen en als er een keuze is, het zekere voor het onzekere te nemen. Laten we dat doen. Niet alleen vanwege de gezondheid van onszelf en anderen. Maar, ook als morele plicht naar mensen die nu twee keer zo hard moeten werken, of die door deze crisis juist hun baan of eigen bedrijf dreigen te verliezen. Als we allemaal doen wat van ons wordt gevraagd, zorgen we er samen voor dat deze crisis niet langer duurt dan nodig is. Dan redden we levens en voorkomen we nog meer economische schade.

En als het gevaar is geweken, dan hebben we misschien ook iets positiefs overgehouden aan de Coronacrisis. Dan zien we dat we door samen te werken heel veel voor elkaar krijgen en voelen we hoe geweldig vrijheid is. En met dat gevoel treffen we elkaar, hopelijk later dit jaar, als we in een enorme groep op het Marktplein dicht op elkaar staan om 75 jaar vrijheid te vieren.
Tot het zover is: zorg goed voor uzelf en voor anderen en veel sterkte en gezondheid gewenst!

Deel dit bericht met je vrienden!

Trijntje van Es

Trijntje van Es

Single, één dochter. Thans D66-fractievoorzitter in de gemeenteraad, lid van de Drechtraad en lid van de Rekenkamercommissie. Eerder communicatieadviseur in het bedrijfsleven, freelance tekstschrijver en docent maatschappijleer. Studeerde Politicologie in Leiden en Journalistiek in Utrecht.

Overzicht columns