Nooit met ruzie gaan slapen; het geheim van 60-jaar huwelijk
PAPENDRECHT - Een vrolijk begin van het bezoek: nog voordat de deur goed en wel open is, klinkt er een deuntje. “Ik fluit altijd,” zegt Wim Zaalberg met een glimlach. Op zijn werk bij de gemeente Dordrecht noemden ze hem dan ook gekscherend Willem de Fluiter.
Daar werkte hij jarenlang als beleidsmedewerker, met onder andere de zorg voor de begraafplaats. Zo was hij betrokken bij de bouw van het crematorium. Nog altijd is hij erelid van de Landelijke Organisatie van Begraafplaatsen (LOB).
Zijn vrouw Liduin werkte haar hele loopbaan als verpleegkundige, tot ze op haar zestigste met pensioen ging. Het was in haar Utrechtse tijd dat ze Wim ontmoette, tijdens een avondje uit in een sociëteit. Anderhalf jaar later gaven ze elkaar het jawoord, op 13 november 1965 in Hillegersberg, de geboorteplaats van Liduin. Wim komt oorspronkelijk uit Tuindorp, Utrecht.
Al 52 jaar wonen ze met veel plezier in Papendrecht, op loopafstand van de Westpolder, een plek waar ze graag wandelen. Ze hebben drie kinderen, waaronder één zoon die met een Kroatische vrouw is getrouwd. Daardoor hebben ze naast vier kleinkinderen ook een bonuskleinkind in Kroatië.
Mooie herinneringen
Vroeger trokken Wim en Liduin met de caravan door heel Europa; een tijd vol avontuur en vrijheid. Dat lukt niet meer, want Wims gezondheid laat het niet meer toe. Liduin rijdt nog auto, maar alleen in de buurt.
Wanneer Wim terugdenkt aan vroeger, verschijnt er een glimlach: naast zijn stoel staat de wandelstok van zijn opa en het voetenbankje, waarop hij als kleine jongen zat als opa verhalen vertelde. “Dat zijn mooie herinneringen,” zegt hij.
Op de vraag wat het geheim is van een goed huwelijk, hoeft Liduin niet lang na te denken: “Praten,” zegt ze. “En nooit gaan slapen als je ruzie hebt, dat zei mijn moeder altijd.”
Hun 60-jarig huwelijk vierden Wim en Liduin met een heerlijke high tea, samen met hun familie.
Namens de gemeente Papendrecht, van harte gefeliciteerd.
Fotograaf: Wiebe Schievink
