Raadslid Anita Stigter over opvang vluchtelingen: “Er is geen perfecte oplossing”
PAPENDRECHT - Zaterdag 13 december deelde ChristenUnie-lid Anita Stigter op het Marktplein haar mening als voorstander van vluchtelingen opvangen, terwijl Geert Wilders van de PVV daar was tijdens zijn nieuwe tour tegen asielzoekerscentra (AZC). Anita vindt de laatste tijd dat instemmende meningen over vluchtelingenopvang onvoldoende aandacht krijgen in de media. De ChristenUnie benaderde daarom Papendrecht.net voor een gesprek.
Waarom vindt u het belangrijk om in Papendrecht vluchtelingen op te nemen?
“Er is een wereldwijd probleem. Er zijn ontzettend veel vluchtelingen en brandhaarden in de wereld. We zorgen slecht met elkaar dat er vrede is en het vrede wordt. Wij leven hier in een heel veilig land. We horen tot een van de rijkste landen. Ik geloof niet dat de wereld voor mij is. Ik geloof ook niet dat het Nederland van de Nederlanders is. Dat ik recht heb op dit land of dit stukje aarde, omdat ik hier geboren ben. Ik geloof wel dat wij moeten proberen om zoveel mogelijk het goede te doen voor mensen. Dat is één van mijn beweegredenen om te zeggen dat ik een stukje van mijn welvaart wil inleveren, ook al weet ik dat niet alle Alleenstaande Minderjarige Vluchtelingen hier komen zonder problemen.
In mijn werk bij de Pauluskerk zie ik ontzettend veel. Ik word dagelijks geconfronteerd met daklozen, verslaafden, mensen die in de war zijn en die het moeilijk hebben. Elke dag wanneer ik thuiskom van mijn werk ervaar ik de veiligheid en rust in mijn dorp. Er is weleens wat, zoals overlast van vuurwerk, pestgedrag, inbraken en huiselijk geweld. Echter is het hier wereldwijd gezien erg vredig en rustig. Ik tel mijn zegeningen.”
Welke andere plekken dan de voormalige Rabobank op WinkelPark De Meent zijn overwogen voor het opvangen?
“Dat weten wij als raad eigenlijk niet. Wij weten wel dat er heel intensief is gezocht en er aan inwoners, ondernemers en ons als raadsleden wordt gevraagd of we andere betere locaties weten. De eerste die met een meer geschikte locatie komt, nou, die wil ik wel een taart bezorgen. Je kunt jonge tieners niet op een industrieterrein laten verblijven. Het is namelijk geen woongebied en gewoon niet menselijk. We moeten ze in de bebouwde kom ergens plaatsen. Het is heel ingewikkeld.
Het Rijk bepaalt voor hoeveel mensen een gemeente opvang moet bieden. Dat is vastgelegd in de Spreidingswet. Die wet heeft de PVV niet kunnen terugdraaien om de eenvoudige reden dat asielzoekerscentra overvol zitten. Alleenstaande Minderjarige Vluchtelingen moeten op een andere manier worden opgevangen dan in een groot asielzoekerscentrum. Dat is Rijksbeleid.
Minderjarige tieners kunnen niet alleen gaan wonen. Daarom is gekozen voor speciale opvang voor Alleenstaande Minderjarige Vluchtelingen. In de Seringenstraat worden nu 50 tieners opgevangen. Die opvang gaat sluiten. In de Weteringsingel komt er een nieuwe opvang.
De taakstelling, dat is het aantal mensen wat Papendrecht moet opvangen, is te groot voor het aantal opvangplaatsen die wij aanbieden. Dat komt doordat het heel moeilijk is om een geschikte locatie in Papendrecht te vinden. De gemeente probeert door deze opvang aan haar opdracht te voldoen.
Hoe gaat ervoor worden gezorgd dat voor bewoners de rust bewaard blijft?
“Niemand kan garanties geven dat in en rondom de locatie altijd rust en vrede is. Wij hebben als raad natuurlijk wel kaders gesteld. Met alle politieke partijen hebben we afgesproken waaraan een locatie moet voldoen. Die afspraken zijn unaniem aangenomen, ook door de politieke partijen die best wel moeite hebben met de gekozen plek. Dat het precies in het winkelcentrum is, is van geen enkele politieke partij de eerste keuze geweest. Wij, de ChristenUnie, erkennen wel dat er geen alternatief is.”
In hoeverre is er geluisterd naar de inwoners van Papendrecht bij het nemen van dit besluit?
“Het is gegaan volgens de procedure die is afgesproken. Nadat de raad de kaderstelling heeft vastgesteld gaat het college zoeken naar een locatie.
Het college onderzoekt samen met de COA of een locatie geschikt is. Die bevoegdheid ligt bij het college. Wanneer wen locatie passend is en de COA akkoord gaat, wordt de raad geïnformeerd. Daarna de omwonenden en ondernemers. En dan wordt er wel geluisterd naar de mensen, maar het besluit is genomen en wordt niet door bezwaren teruggedraaid.
Het college zal de nodige gelegenheid moeten bieden om met bewoners en ondernemers in gesprek te blijven. Wat hebben zij nodig om zich veilig te voelen? Wat is nodig om het schoon, netjes en gezellig te houden?
Ook als de inwoners straks een andere gemeenteraad kiezen ligt de opdracht er nog van het Rijk om een bepaald aantal vluchtelingen op te vangen. Als wij het niet doen, dan kan de provincie zelfs een gebouw aanwijzen. Dat zal ook niet snel gebeuren, want we hebben een vrij rechts klimaat in dit land. De Spreidingswet is nog niet ingetrokken en er blijven opvanglocaties nodig voor Alleenstaande Minderjarige Vluchtelingen.”
U benadrukt dat op de Meent geen asielzoekerscentrum komt, maar een opvangplaats voor Alleenstaande Minderjarige Vreemdelingen. Waarom is het belangrijk om dat onderscheid te maken?
“Omdat er verschil is tussen deze twee. In een AZC wonen mensen zelfstandig en is er geen begeleiding. Het verloop, dus hoe lang mensen op die locatie blijven, is best snel. Mensen hechten zich dan minder makkelijk aan een dorp of stad en maken minder contact met inwoners. In een opvang voor AMV blijven jongeren tot 18 jaar of totdat er na die leeftijd bijvoorbeeld een studio, kamer of gedeelde woning wordt aangeboden.
Wij als ChristenUnie blijven iedere keer weer zeggen dat die jongeren heel goed begeleid moeten worden, want het zijn pubers. Ook kinderen in Nederland in de puberteit zijn niet altijd de makkelijkste kinderen. En dat zijn deze kinderen die nog een vlucht achter de rug hebben natuurlijk ook niet altijd. Dus er moet goede begeleiding zijn. Normaal leef je als tiener in een systeem. Je woont bij een vader en moeder. Je hebt ooms, tantes, een opa en oma. Dat is een systeem waarin een stuk bescherming is, maar ook een stuk opvoeding en begeleiding. Dat hebben zij niet. Daarom moeten er goede voogden, begeleiders, betrokken mensen zijn. En die moeten hun werk goed doen.
In Papendrecht hebben we meer problemen dan alleen de asielzoekers. Er zijn ook gewoon Nederlandse kinderen die andere kinderen pesten, zelfs een brutale mond hebben tegen oude mensen of op fatbikes rondrijden in het winkelcentrum, wat we niet allemaal even leuk vinden. Ik krijg natuurlijk ook soms een grote mond van zo'n puber. Gelukkig ben ik wel wat gewend. Ik word elke dag uitgescholden op mijn werk. Als ik daarvan wakker zou liggen, dan kan ik mijn werk niet meer goed doen. Dat kinderen een grote mond geven is niet leuk, maar met elkaar hebben we de taak om ze op te voeden. Ik heb een aantal jaren in Afrika gewoond. Het is gewoonte daar dat het hele dorp meehelpt aan de opvoeding van een kind naar volwassenheid.”
Via Facebook kreeg u veel negatieve reacties op het filmpje van uw toespraak zaterdag. Welk effect heeft dat op u?
“Ik hoorde dat er pittige reacties waren gegeven. Sommige mensen schreven grappige dingen: ik moest van mijn leren bank afkomen, nou die heb ik niet. Ik kreeg ook scheldende reacties waarin mensen een oordeel hadden, zoals dat ik ze in mijn eigen huis moet nemen. Weet je, ik heb hier alleen maar twee slaapkamers boven en ik leef nog met mijn dochter. Als zij weg zou zijn en ik het huis alleen had, dan zou ik echt wel iemand in huis nemen. Mijn huis is niet van mij, je bent welkom. Ik deel het graag. Natuurlijk heb ik het zelf gekocht, maar als ik doodga, van wie is dat huis dan? Het geld kan ik niet meenemen. Ik deel graag en ik denk dat ik veel deel in mijn leven. De lelijke worden die geschreven zijn kan ik eenvoudig bij die personen laten. Het is niet wie ik ben.”
Wilt u voorstanders van de PVV overtuigen van uw mening?
“Ik veroordeel gedachten van de PVV absoluut niet. Ik wil geen oordeel erover vellen en dat heb ik ook niet gedaan in dat filmpje. Ik heb niks negatiefs gezegd over de PVV en meneer Wilders. Ik vind dat zij hun mening mogen hebben en dat er ruimte moet zijn om ook mijn geluid te laten horen. Dat er balans mag zijn. Jij mag jouw verhaal vertellen en ik het mijne. Je mag ook zeggen dat ik het helemaal verkeerd heb. Ik heb niet de waarheid en de PVV ook niet. Als straks misschien wel 10.000 mensen hier in Papendrecht op de PVV gaan stemmen, zal de partij moeten samenwerken en overleggen. Dan mag de wethouder de pubers bezoeken en naar hun verhalen gaan luisteren. Zeg dan maar tegen hen dat ze niet naar school mogen, geen dak boven hun hoofd mogen hebben en geen bed om op te slapen.”
Als u een laatste boodschap moest meegeven aan inwoners die nog twijfelen of het wel een goed idee is om de jongeren op te vangen, wat zou dat dan zijn?
“Het allermooiste zou zijn dat er geen oorlog, honger en conflict meer is. En natuurlijk ook geen vluchtelingen. Dat is de allerbeste oplossing. Helaas zit de wereld anders in elkaar.
Ik kan de mening van tegenstanders en twijfelaars niet veranderen. Zeker niet als iemand bang is voor wat er allemaal kan gebeuren. Ik weet niet van iedereen de persoonlijke redenen waarom de angst voor de opvang aan de Weteringsingel zo groot is. Wat ik wel weet is dat we met elkaar naar een oplossing moeten zoeken.
Keer uw rug niet naar de problemen toe, wend u niet af, maar probeer in de ogen te kijken van die ander. Probeer de ander te zien en leren kennen. Wanneer we het probleem in de ogen durven kijken, verdwijnt ook een groot deel van onze angst. Als we verbinding maken zorgt het ervoor dat we open en eerlijk over problemen kunnen praten, zonder harde woorden, zonder vooroordelen.
We hebben allemaal onze rugzak en problemen. En natuurlijk wil niemand het probleem van deze jongeren erbij hebben, sommige mensen dragen al veel. Dat snap ik ook wel. En toch kunnen we niet anders dan zoeken naar een goede manier om met elkaar samen te leven. Met 32.000 inwoners gaat het ons vast en zeker lukken om de 70 pubers in het gareel te houden. In de Pauluskerk sta ik met een paar vrijwilligers gemiddeld 100 tot 150 mannen met een verslaving en onbegrepen gedrag welkom te heten. Soms corrigerend, soms dansend, zingend en lachend. Maar altijd in verbinding met hen.”
