Papendrechts beloftecircus geopend!
PAPENDRECHT - Advertorial
"Democratie klinkt prachtig. Zeker in Papendrecht. Daar mogen we stemmen over zaken waar we… verrassend niets over te zeggen hebben.
Asielzoekers, AZC, COA, Amv’ers? Het wordt, ondanks dat anderen u anders willen doen laten geloven, landelijk bepaald. Dankzij de Spreidingswet kunnen we vooral oefenen in het aanwijzen van een locatie die we eigenlijk niet willen. We mogen meepraten over Asielopvang op de Meent, maar weigeren is geen optie. Dat is een beetje alsof je mag kiezen welke regenjas je draagt tijdens een onweersbui die al begonnen is.
Snelweg A15 en de (brug) N3? Die zijn van het Rijk of de provincie. Rijkswaterstaat zwaait de scepter. Papendrechters mogen hooguit toekijken hoe de file groeit.
Giflozingen, gifgrond en PFAS? Complexe dossiers waar hogere overheden over gaan. De gemeenteraad kan er boos over kijken, maar de kraan dichtdraaien zit er niet in.
Gelukkig hebben we nog het geld slurpend jeugdbeleid! Al doen we dat helaas samen met andere gemeenten in een veel te dure en falende Gemeenschappelijke Regeling Dienst Gezondheid en Jeugd. Vooruit dan in het sociaal met de GR Sociaal? Zorgt ook al voor een democratisch vacuüm, waarin onze gemeenteraad nauwelijks invloed heeft op beleid. Dit geldt voor bijna alle regionale regelingen. Kortom: als Papendrecht een zelfstandige tiener is, dan wel één met veel oudere broers en zussen die meebeslissen over zijn kamerindeling.
En dan stemmen we bij de gemeenteraadsverkiezingen massaal op landelijke partijen. Partijen die hier flyeren met Haagse idealen en zich vervolgens aanpassen aan wat in Den Haag handig is. Rood, blauw of religieus — het is soms meer een franchiseformule dan lokale betrokkenheid.
In dat speelveld presenteert Onafhankelijk Papendrecht zich als de enige partij die puur voor Papendrecht staat. De enige partij die voor de motie ‘Geen AZC op de Meent’ stemde. De enige partij die stemde voor meer flexwoningen voor onze eigen (jonge) inwoners. De enige partij die tegen een veel te dure gevaarlijke rotonde was. Waar waren de andere partijen? Kleurloos of in winterslaap — tot de verkiezingscampagne begint en iedereen ineens wakker schrikt met beloften over transparantie, participatie, ouderenbeleid en “meer grip op de kosten”.
En straks doen er weer nieuwe partijen mee. Ze gaan alles anders doen. Echt waar. ‘Geen asielzoekers. Meer woningen. Meer inspraak. Minder kosten. Meer, meer, meer, minder, minder, minder!’ Wees welkom en mooi dat idealisme, maar de raad wordt hiermee versplinterd en hierdoor gaat er juist niets veranderen!
Papendrecht verdient een vertrokken en een nieuw betrokken bestuur. Maar laten we eerlijk zijn! Ondertussen weten we allemaal hoe het spel gespeeld wordt: iedereen roept dat het anders moet, tot het moment dat er echt gekozen moet worden. Dan verdwijnen de grote woorden vanzelf achter het spreekgestoelte, samen met de beloftes van “luisteren naar de inwoners”.
En uiteindelijk draait het toch weer om wie het hardst kan roepen dat hij het beste voor heeft met Papendrecht — tot de volgende vier jaar voorbij zijn en we precies dezelfde riedel opnieuw beginnen.
Misschien is dat wel de enige echte constante in onze lokale democratie:
dat wij blijven hopen dat het dit keer wél anders wordt, terwijl iedereen eigenlijk al weet hoe het afloopt. Het beloftecircus is vandaag geopend tot 18 maart. Welke beloftes waargemaakt worden, daar heeft u wel invloed OP."
Karel Spitsbaard
Raadslid Onafhankelijk Papendrecht
www.onafhankelijkpapendrecht.nl
