Papendrechtse Truus Snijders voor de tweede keer in de belangstelling
PAPENDRECHT - Het was op zaterdag 4 april 2026 opnieuw een gezellige drukte in het gebouw van de Natuur- en Vogelwacht aan de Matenaweg. Nadat op 29 februari 2026 onder veel belangstelling twee nieuwe straatnamen waren onthuld in het aangrenzende Alblasserbos, kwam hetzelfde gezelschap opnieuw bij elkaar om dat nog eens dunnetjes over te doen. Maar waar de eerste keer Pim Louwaars en Truus Snijders beiden centraal stonden als de man en vrouw naar wie de bospaden waren vernoemd, was het deze keer alleen Truus Snijders over wie gesproken werd.
Dat had een bijzondere achtergrond. Het bestuur van de NVWA, dat het initiatief had genomen om de vernoeming aan te vragen, had haar uiterste best gedaan om ook de familie daarvan op de hoogte te stellen. Het gebeurt ten slotte niet elke dag dat er een straat, in dit geval een pad, naar een familielid wordt vernoemd. Pim Louwaars en Truus Snijders hebben beiden een grote rol in de realisering van het Alblasserbos gespeeld en de Commissie Naamgeving, bij wie het verzoek werd ingediend, had dan ook niet veel tijd nodig om een positief advies af te geven aan het Papendrechts College.
Maar wat bij Pim Louwaars lukte, de aanwezigheid van een flinke delegatie familieleden, ging helaas niet bij Truus Snijders.
Van Truus die, bijna 90 jaar oud, in 2010 overleed, was in Papendrecht, waar ze het grootste deel van haar leven aan het Oosteind had gewoond, geen familie meer te vinden. Maar de bijeenkomst van 29 februari had de nodige berichtgeving tot gevolg en samen met een oproep in de “Oude Rotterdammer, leidde dat ertoe dat zich uiteindelijk toch nog twee kleinkinderen meldden.
En dus besloot het bestuur een tweede ceremonie te organiseren, waarbij dit keer Truus Snijders centraal stond. Het was kostelijk om de anekdotes van de twee kleinkinderen, Mariska en Dennis van Doesburg over hun oma te horen. Zo ontstond ook een veel completer beeld van deze bijzondere Papendrechtse vrijwilligster.
“Alles wist ze van de natuur” vertelt Mariska. “Toen ze het laatste jaar van haar leven niet meer echt mobiel was, kon ze nog vanachter haar raam zoveel vertellen van wat ze zag. Er was geen vogel of geen bloem die ze niet kon benoemen.”. Kleinzoon Dennis, inmiddels ook al 49 en net als zijn zus woonachtig in Rotterdam, benadrukt dat voor zijn bijzondere oma haar hele leven het milieu centraal stond. “En niet alleen in Nederland” memoreert hij. “Ze reisde heel wat af, soms in primitieve omstandigheden”
Het wordt de aanwezigen dan ook steeds duidelijker dat Truus Snijders de vernoeming meer dan verdiend heeft.
Wim de Leur, voorzitter van de Commissie Naamgeving, onderschrijft dat van harte. “Temeer ook”, zo zei hij “Omdat we dan ook weer een vrouw hebben kunnen vernoemen. Want over dat thema hebben we in Papendrecht nog wel een flinke weg te gaan”
Het bestuur van de natuur- en Vogelwacht hoopt dat door al deze belangstelling nog veel meer mensen het Alblasserbos en de mooie heemtuin zullen bezoeken. Dat is een bezoek meer dan waard.
