Alles over Papendrecht...
Afbeelding bij nieuwsitem 'Inspirerende Nieuwjaarstoespraak Burgemeester De Bruin'
03jan 2014

Inspirerende Nieuwjaarstoespraak Burgemeester De Bruin

PAPENDRECHT - Nieuwjaarsreceptie gemeente Papendrecht 2014. Op donderdagavond 2 januari was de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente op de ijsbaan aan de Markt in Papendrecht.

De Nieuwjaarsreceptie stond in het teken van ontmoeting. Ontmoeting met allen die zich inzetten, betrokken voelen of betrokken willen worden. In zijn toespraak heeft burgemeester C. de Bruin alle aanwezigen benoemd tot ambassadeurs en ambassadrices van Papendrecht.

De toespraak van Burgemeester C. de Bruin:

Dames en heren, hartelijk welkom.
 
Mede namens de leden van de gemeenteraad en het college doe ik u vanaf deze plaats de allerbeste wensen toekomen voor het nieuwe jaar. Daarnaast wil ik enkele gedachten met u delen over Papendrecht.
 
Wij zijn hier bijeen gekomen omdat we ieder op onze eigen manier betrokkenheid voelen met Papendrecht en met elkaar. We brengen allemaal ons persoonlijke verhaal mee, onze eigen herinneringen, ervaringen en ambities. Uiteraard geldt dat ook voor mij. Laat ik enkele persoonlijke ervaringen noemen.
 
Bij de uitreiking van de koninklijke onderscheidingen ontmoette ik, april dit jaar, een Papendrechter, die zelf gebonden is aan een rolstoel en aangewezen is op een uitkering. Voor deze inwoner is dat absoluut geen obstakel om zich in te zetten voor ‘mensen die het slechter hebben dan ik’, zoals hij het uitdrukt. Integendeel, hij organiseert in eigen persoon ‘een voedselbank in het klein’ en maakt zich met bevlogenheid van onschatbare waarde voor anderen. Daarmee maakte hij veel indruk op mij.
 
Afgelopen zomer was ik in Parijs; u kent dat wel: even ondergedompeld zijn in een echt grote stad; die typisch ‘Parijse ervaring’: zomerse taferelen, prima eten en drinken, terrasjes, veel gekwetter in het frans; de dynamiek van een wereldstad, prachtige gebouwen, mooie parken én vanuit de Notre Dame ... schitterende orgelklanken. Op het levensgrote en alom aanwezige affiche stond: ‘Andre de Jager, Bethlehemkerk, Papendrecht, Holland’.
 
Begin november mocht ik te gast zijn in de Noord-Duitse stad Schwerin, op de plek waar Anthony Fokker 100 jaar geleden zijn carrière als vliegtuigbouwer begon. Een bevlogen technicus die innovatief werkte aan zijn beroemde vliegtuig ‘De Spin’. Maar ook een ondernemer die toen de productie van zijn vliegtuigen op gang moest komen een complete pianofabriek inclusief personeel overnam: want, zo zei hij: “wie vleugels kan lijmen en bouwen waar muziek uitkomt, kan ook vleugels lijmen en bouwen om mee te vliegen”. Nog steeds onderscheid Fokker in Papendrecht zich door het specialistisch verlijmen van constructies, al is het materiaal nu niet meer hout, maar aluminium (Glare). Terwijl ik het aanwezige gezelschap de relatie tussen Schwerin, Fokker en Papendrecht toelichtte werd ik me hoe langer hoe sterker bewust van het bijzondere van deze activiteiten en de rol van onze gemeente.
 
Vergelijkbare multinationals vertegenwoordigen op soortgelijke manier Papendrecht in de hele wereld en maken Papendrecht ieder op hun manier tot een sterk merk.
 
In oktober, bracht het Mwangaza kinderkoor uit Oeganda voor de tweede keer een bezoek aan Papendrecht. Niet alleen zorgden de kinderen van het koor met zang en dans voor een wervelend swingende show en veel plezier. In de tijd dat de gasten en de gastgezinnen met elkaar doorbrachten beleefden zij samen een intensieve en leerzame periode, stond er een groep vrijwilligers, belangeloos, om hen heen om met dat bezoek te bewerkstelligen, dat er fondsen geworven werden om deze en andere kinderen in Oeganda een toekomst te bieden.

Tot zover enkele van mijn eigen ervaringen. Ik wil het graag breder trekken en het over Papendrecht en de Papendrechters hebben. Want het is schitterend, te zien wat mensen beweegt zich in te zetten; mensen die ‘echt’ zijn en zaken niet met cosmetische ingrepen mooier willen voorstellen dan ze zijn.

We mogen er best eens vaker bij stilstaan wat zij met z’n allen bereiken. Wat soms zo vanzelfsprekend lijkt, is dat lang niet altijd. Meestal niet, zelfs. Er leven ook tegenstrijdige beelden. Zoals de stelling dat Papendrecht saai is. Inderdaad, vanuit een bepaald perspectief bezien is Papendrecht zeker saai. Kijk maar naar de cijfers over criminaliteit, geweldsdelicten, rellen of opstootjes: inderdaad ‘er gebeurt nooit wat’.En dat wil ik graag zo houden. Dat is niet vanzelfsprekend, maar te danken aan een team van zeer betrokken wijkagenten en teamleiding van politie, dat er bovenop zit; dat inzet op ‘voorkomen i.p.v overkomen’. Ik ben trots op hen; zij verdienen ons aller respect en waardering.
 
Over veiligheid gesproken; nu ons al, sinds 1953, decennialang rampen met water bespaard worden, zijn we geneigd ook dat als vanzelfsprekend te ervaren en rotsvast te vertrouwen op de bescherming door onze dijken. Verschillende keren was er wel dreiging van hoog water; Papendrecht ligt zo’n beetje op het laagste punt van de Alblasserwaard met als gevolg dat als het in de Waard fout gaat, het hier ook snel en goed, fout gaat. De voortdurende les is: die dijken beschermen ons zolang wij de dijken beschermen..
 
Ze zijn overigens heel karakteristiek, beeldbepalend en veelal eeuwenoud; fundament en sieraad tegelijkertijd: de oer-parels van Papendrecht. Papendrecht kent meer parels; maar ook parels moeten we koesteren. Worden ze opgeborgen of komen ze niet aan de oppervlakte, dan tonen ze hun glans niet; komen ze niet tot hun recht. We moeten ze herkennen, laten zien. Niet om onszelf op de borst te kloppen, maar om energie los te maken, het voorbeeld te geven, om te inspireren. Dan kunnen we gezamenlijk kracht bundelen om, in en buiten Papendrecht,naar voren te treden, om samenwerking tot stand te brengen.

Samenwerking die vervolgens weer leidt tot nieuwe inzichten, creativiteit, en ondernemerschap. Zo’n ruime halve eeuw geleden was Papendrecht nog een dorp waar het leven zijn gang ging, zonder al te veel bijzondere ambities. Toen kwam er aanloop van buiten.

Mensen uit het noorden en oosten wilden graag bij Aviolanda werken;jonge inwoners van Rotterdam, die daar geen woning konden vinden, lieten hun oog vallen op Papendrecht.

De gemeente speelde daar op in door in hoog tempo woningen te bouwen. Een kleine twee maanden geleden vierden we het vijftigjarig jubileum van winkelcentrum de Meent, waarmee Papendrecht in de jaren zestig een meer regionale rol ging spelen. Het verenigingsleven groeide en ontwikkelde zich. Papendrecht kreeg een theater, een zwembad en vele voorzieningen die het leven comfortabel en aangenaam maken.
 
Tegelijkertijd wisten inwoners, ondernemers en organisaties de nabijheid en het gemoedelijke karakter vast te houden. Anders dan in steden kennen veel inwoners elkaar, ze trekken veel en vaak samen op. Dat geeft kracht om gezamenlijk nog meer voor elkaar te krijgen. Wat door eigen inzet tot stand gebracht is, wordt vaak als gewoon ervaren, maar we mogen er best wat meer trots op zijn. Als burgemeester ben ik vaak onder de indruk en trots op wat ik om mij heen zie, draag ik dat in mijn ambassadeursrol uit.
 
Afgelopen maand brachten we als college met een bevriend college van B&W uit het zuiden van het land een bezoek aan o.a. het PKC complex. Onze gasten waren diep onder de indruk van de accommodatie, de prestaties en het gegeven dat PKC deze maand in eigen huis de Europacup korfbal organiseert…en Papendrecht op de kaart zet. Zij liepen bijna een complex op..

Ondernemers en bedrijven met klinkende namen én, net zo belangrijk,vele MKB bedrijven en zzp-ers zetten zich allen en ieder op hun terrein en in eigen omstandigheden met hart en ziel in; zijn in Papendrecht maar ook daarbuiten actief; hebben een uitstekende naam opgebouwd; vormen met elkaar een breed palet aan bedrijvigheid en voorzien duizenden mensen van een baan.
 
De mensen van serviceclubs als de Rotary, de Lions, de Ronde Tafel140 onderscheiden zich op vele manieren door zich, belangeloos, voor goede doelen in te zetten. Muziekvereniging Excelsior bezorgt velen muzikaal plezier en organiseerde en beleefde een interessante uitwisseling met collega’s uit Noord-Frankrijk.
 
Het Wielercomité organiseerde afgelopen jaar naast de jaarlijkse eigen wielerronde opnieuw een etappe van de Holland Ladies Tour in welke kringen Papendrecht als een sterk merk geldt.

Dankzij het OranjeComité komen op Koninklijke feestdagen mensen uit de hele regio naar Papendrecht om hier de warmte van het oranjezonnetje te beleven. Maar net zo trots ben ik op de mantelzorgers en andere vrijwilligers, die zich in relatieve anonimiteit inzetten voor anderen;op al onze verenigingen, op raadsleden, de vrijwillige brandweer, onze gladheidbestrijders, de mensen van de gemeentelijke buitendienst en hun collega’s, die altijd klaarstaan om bijvoorbeeld na evenementen tot in de kleine uurtjes bezig zijn om alles weer netjes te maken en op te ruimen.
 
Bijzonder is ook wat eind november uit de kast werd gehaald om letterlijk oorverdovend aandacht te besteden aan de Franse beschietingen van Dordrecht. Het begin van 200 jaar Koninkrijk der Nederlanden kondigde zich aan;tweehonderd jaar onafhankelijkheid en 200 jaar gemeente Papendrecht met, sinds 1816, een eigen gemeentewapen.

Omdat we er zo dicht bovenop zitten, is het soms moeilijk enige afstand te nemen en op te merken wat er nu eigenlijk zo bijzonder is. Daarom heb ik een aantal mensen om me heen gevraagd eens met me ‘mee te kijken’ en te laten zien wat voor hen parels van Papendrecht zijn. Een enkele bijdrage wilik u niet onthouden: “ (…) Ben geen geboren Papendrechter maar voel mij na 30 jaar hier wel thuis. Heb vanaf 1983 veel ten goede zien veranderen. En tot mijn verbazing soms, als ik bezoek van buiten Papendrecht heb, kan ik met enige trots opscheppen over een aantal zaken die in Papendrecht gevestigd zijn en wereldbekend zijn.

Meestal kent mijn bezoek Papendrecht wel van de dagelijkse files. Maar dat is het dan en denkt men al snel aan een stoffig dorp. Als ik dan vertel wat zich allemaal binnen de grenzen van onze gemeente heeft gevestigd en afspeelt zijn er vaak ongelovige blikken. Maar niet alleen zaken, ook op sportgebied en woonomgeving kan ik met trots verhalen. Van de zomer met trots rond gereden om na twee maanden afwezigheid het groen weer te bewonderen, echt mooie plekken zoals bij de Sterflat: de waterpartij met fontein. En zo zijn er meer plekken in Papendrecht waar we best trots op mogen zijn en net als echte parels, met zorg moeten behandelen (…)”.

Enkele van de plaatselijke parels waarop ik werd gewezen hebben betrekking op onderwijs, het bloeiende verenigingsleven, de uitmuntende sportfaciliteiten, vele enthousiaste vrijwilligers, leuke evenementen, gevarieerde woonmogelijkheden en niet te vergeten: onze inwoners. Bij deze laatste bijdrage kreeg ik de volgende toelichting: “(…) In alle geledingen van ons dorp komen we mensen tegen die zich op hun eigen manier onderscheiden. Maar die met elkaar er toe bijdragen dat je trots mag zijn dat je in Papendrecht woont. Inwoners die hier hun steentje toe bijdragen vindt je overal. Denk aan jonge sporters die (inter)nationaal goed presteren. Denk aan vrijwilligers die zich belangeloos inzetten bij de tientallen verenigingen. Die maaltijden bezorgen of klusjes verrichten bij ouderen thuis. Die kerkdiensten, zangavonden of bingo’s organiseren in een verzorgings- of verpleeghuis. Die gaan wandelen met ouderen.

Mensen die zich inzetten voor het behoud van ons erfgoed, de cultuur van het dorp bewaken. Denk aan het initiatieven van specifieke websites die daarop gericht zijn. Denk aan de vaak kleine stichtingen die hulp verlenen aan hen die het minder goed hebben (zoals de reeds 10 jaar bestaande Stichting Familie Van Herk). Denk aan de medewerkers van de voedselbank. Denk aan de Stichting Huiskamer Papendrecht. Zij maken het mede mogelijk dat de ijsbaan er in december is. Denk aan alle ondernemers die dagelijks benaderd worden om initiatieven te ondersteunen en dit regelmatig royaal doen. Kortom teveel om op te noemen en groot is de kans dat we mensen of activiteiten vergeten. Maar alles gebeurt door de inzet van onze inwoners. Mensen om trots op te zijn (…)”.
 
Die trots op Papendrecht blijkt ook als ikin winkels bijvoorbeeld Ertepellersnoepjes zie; Old Papenaar kaas;of dijk-, boezem- en steegtbier van Brouwerij de Heerlijkheid uit Papendrecht. Lokale ondernemers geloven in de eigenheid en identiteit van Papendrecht; zien dat Papendrecht een sterk merk is. Zij laten zich niet uit evenwicht brengen, maar doen er bij tegenwind juist een schepje bovenop. Door te geloven in eigen kunnen, maak je meer mogelijk.

Dat geldt ook voor de gemeente. Ook als gemeentelijke organisatie kunnen we energie en inspiratie putten uit de voorbeelden die inwoners, ondernemers en organisaties ons het afgelopen jaar weer lieten zien. Samen met hen zijn bijvoorbeeld onze beide dames van de wijkcoördinatie heel goed bezig. Tevens geeft het ons extra inspiratie en motivatie om bijvoorbeeld alles te halen uit onze dienstverlening. Betrokkenheid, nabijheid en mensgerichtheid,samen met directe contacten zijn daarbij van groot belang. Van net zo’n groot belang of nog belangrijker dan het denken in geld en economie.

We hebben het de afgelopen jaren mis zien gaan bij groter wordende en geldgedreven organisaties,waar opbrengsten en efficiency centraal gesteld werden. Ziekenhuizen, woningcorporaties, onderwijsinstellingen, u kent de voorbeelden. Niet elke organisatie is een bedrijf;niet elke organisatie kan dus ook bedrijfsmatig en financieel gedreven worden aangestuurd. Overheden, waar onder de gemeente Papendrecht, moeten gevoel hebben én houden bij de samenleving voor en namens wie zij werken.

Als gemeente zijn we er voor de burgers, de bedrijven en de instellingen en niet andersom. Daarbij is en blijft een belangrijke taak voor de gemeente de verbindende rol in een samenleving, waarin verantwoordelijkheden breed gedeeld en opgepakt worden. Papendrecht is als het ware samengesteld uit groepen met verschillende achtergronden. Groepen waarbinnen men elkaar vaak prima weet te vinden. Maar voorbeelden onderstrepen dat elkaar nóg meer opzoeken en samenwerken, nóg meer over eigen grenzen heen en buiten de eigen kring kijken, tot meer verrassende resultaten kan leiden.
 
De neiging Papendrecht te beschouwen als ‘slechts een doodgewoon dorp waar het gaat zoals het gaat’ mogen we gerust loslaten. Daarvoor in de plaats mogen we trots zijn en mogen we absoluut onze creativiteit en de kenmerkende sociale sfeer gebruiken om nieuwe richtingen te ontsluiten en verrassende wegen te bewandelen.
 
Betrokkenheid en samenspel uit zich ook in het traject waar het gemeentebestuur mee doende is: dat van de inrichting van de plek waar we nu staan: de Markt. Als we van hieruit 360º rondkijken over Papendrecht zien we vele activiteiten en actieve personen, die allen hun eigen ding doen, maar onderling in verbinding gebracht Papendrecht tot een sterk merk maken. Die kracht kan hier centraal komen; dan bundelt zich hier aan de Markt de sociaal-maatschappelijke kracht van de lokale samenleving, wordt dit het plein van de democratie met annex het huis van de democratie, waar de gemeentelijke organisatie en het bestuur gehuisvest zijn.

Voor de samenstelling van dat bestuur zijn er 19 maart weer verkiezingen. Ik hoop en verwacht dat nabijheid, betrokkenheid en binding dan tot uiting komt in een hoog opkomstpercentage.Dan makende inwoners waar, dat het gemeentebestuur er is van, voor en door henzelf.

Tot slot richt ik mij tot ieder van u: U bent Papendrecht ! ; wat beweegt ú en wat wilt ú eweegbrengen: wat gaat u in 2014 doen met uw betrokkenheid; bent u ook trots op Papendrecht en wilt u dat uitdragen, wellicht met wat meer uitbundigheid dan tot op heden; ziet u verborgen parels, parels die het verdienen beter over het voetlicht te komen, laat het weten; wat wilt u doen om het merk Papendrecht nog sterker te maken en uit te dragen?
 
Ik wil ieder van u daartoe bij deze uitdagen, maar… ook een beetje stimuleren en helpen. Daarom heb ik besloten,u bij deze en met ingang van heden, allen officieel te benoemen tot ambassadeurs en ambassadrices van Papendrecht; ambassadeurs die de gemeente Papendrecht, binnen en buiten de grenzen, mogen én gaan promoten. Een belangrijke taak, die van u vraagt om: uw wellicht terechte kritiek op bepaalde zaken mild en diplomatiek te verwoorden,én de positieve zaken, als ware het parels, van glans te voorzien. Zo benoem ik vanavond in één keer meer dan - X – aantal ambassadeurs. Waarlijk, een uniek moment toch?

Dames en Heren, ik wens u mede namens mijn echtgenote een goed, gezond en gelukkig 2014 toe,ik wil u van harte feliciteren, en maak ruimte opdat U ook elkaar kunt feliciteren met deze bijzondere benoeming.

Dank u voor uw aandacht.

Zie ook:
Vrijwilligers warm onthaald tijdens Nieuwjaarsreceptie SSKW (wo, 25 jan 2012)
Nieuwjaarstoespraak burgemeester De Bruin (di, 3 jan 2012)
Nieuwjaarstoespraak burgemeester De Bruin (di, 4 jan 2011)
Nieuwjaarstoespraak burgemeester De Bruin (ma, 4 jan 2010)


Deel dit bericht met je vrienden!