dinsdag 11 augustus 2020

Alles over Papendrecht

Kees Thies:"Oproep volksopstand door Ruud Lammers gaat te ver"

2 december 2014 (door Hans Huisman)

PAPENDRECHT - Het college van B&W van de gemeente Papendrecht is van plan om Rivierendriesprong een vergunning te gaan geven om puin te gaan breken, omdat ze naar hun mening geen andere keuze heeft.

Kees Thies schrijft in zijn column in AD De Dordtenaar op maandag 1 december het volgende over:

"Geachte mevrouw Lobensteijn, beste Katja,
Wij herkennen veel in uw grieven. De gemeente doet nu net of zij er niks aan kan doen, maar dat is niet waar. (…) Het College laat u als bewoners vallen als een baksteen. Centen zijn belangrijker dan uw gezondheid. Het enige dat wij u kunnen aanraden is: maak rumoer, zoek de publiciteit. Roep de hulp in van een gespecialiseerde advocaat. Zorg voor een volksopstand, want anders gaan deze plannen van de gemeente gewoon door en blijft u achter met de problemen. De mensen die aan de macht zijn, zijn alleen maar met zichzelf bezig. Zij interesseren zich niet voor uw problemen.

Bovenstaande brief  is geschreven door fractievoorzitter Ruud Lammers van Onafhankelijk Papendrecht en is gericht aan Katja Lobensteijn van het Platform Overlast Rivierendriesprong. Lobenstein is een van de vele honderden mensen die relatief dichtbij het bedrijf Rivierendriesprong wonen en die al vele jaren hinder van dit bedrijf ondervinden. Bij Rivierendriesprong wordt gebruik gemaakt van een zogeheten puinbreker, een immens apparaat waarmee bouw- en sloopafval vergruisd wordt. Dat ding zorgt niet alleen voor veel herrie, maar doet in het nabijgelegen woongebied ook veel stof neerslaan. Zelfs voor een blinde vink met dubbele staar is het overduidelijk dat Rivierendriesprong simpelweg te dicht ‘op’ die woonwijk ligt, maar het college van burgemeester en wethouders wandelt kennelijk al jaren door het eigen dorp met oogkleppen op en oordopjes in en het ziet er zelfs naar uit dat het puinvergruizingsbedrijf binnenkort zelfs een ‘verruimde’ vergunning gaat krijgen.

Ik ben eigenlijk niet zo’n voorstander van de populistische en zelfs opruiende toon die raadslid Lammers in zijn briefje hanteert, al ben ik het volmondig met hem en de omwonenden eens dat Rivierendriesprong  eigenlijk zou moeten verkassen en dat die ‘verruimde’ vergunning er natuurlijk nooit mag komen. Dat Lammers het Platform adviseert juridische hulp en publiciteit te gaan zoeken is prima, maar oproepen tot een volksopstand en de ‘mensen aan de macht’ beschuldigen van het feit dat zij ‘alleen maar met zichzelf bezig zijn’ en ‘centen belangrijker vinden dan uw gezondheid’ vind ik voor een gemeenteraadslid eigenlijk niet kunnen", aldus Kees Thies.

Arno Janssen van het PAB reageert hier als volgt op:

Kees Thies haalt in zijn column hard uit naar Ruud Lammers, die als raadslid beter zou moeten weten dan het volk op te roepen in opstand te komen. Daarmee overschrijdt Ruud namelijk een grens, zo stelt de columnist van AD De Dordtenaar. En ik moet toegeven dat dit ook mijn eerste reactie was. Je bent als raadslid immers ook ambassadeur van je gemeente.

Maar meteen in dit laatste zit een duivels dilemma. Voor een oppositiepartij is het lastig je achter een coalitie en college te scharen. Als raadslid wordt er sowieso een dualistische houding ten opzichte van de wethouders verwacht. Iets over checks & balances, elkaar scherp houden.

Maar wat te doen met een college dat meer roerloos stil zit en zwijgt? En als ze dan wel spreekt onnavolgbare besluiten neemt? Visieloos zwabberbeleid probeert te verdedigen? En voor het overige verwijst naar de regionaal verantwoordelijke portefeuillehouders? Wat dan?

Dan stel je dit als raadslid uiteraard aan de orde in politieke debatten in raadscommissies, gemeenteraad en Drechtraad. Maar als je merkt dat de coalitie en het college als een gesloten bolwerk vaak niet luisteren naar goede argumenten of zelfs geen debat willen aangaan over belangrijke onderwerpen? Wat doe je dan?

Dan schrijf je als raadslid brieven, e-mailtjes en zoals ik een reeks blogberichten. Over dat het ook anders kan. Vaak op het randje van wat een raadslid mag. Soms ook er overheen!

Een inmiddels goed gelezen blog, die ook door journalisten van onder andere het AD wordt gevolgd. Vervolgens merk je ook dat de blog zijn vruchten afwerpt. Het is duidelijk leesbaar genoeg voor iedereen, waarmee het enigszins politiek getint ook verklaart en vertaalt naar de samenleving. En zelfs ambtenaren en wethouders kijken mee. En komen soms op de stellingen of vragen bij me terug. Daarmee wordt zo openbaar en transparant mogelijk niet zelden de door mij gewenste verandering in gang gezet.

Maar wat doe je als vervolgens alleen de (vermeende) over-de-grens-gevallen door de journalistiek worden opgepikt? Tot nu toe ben ik zo zelf met “snoepreisjes” (ook landelijk), “briefgeheim” en “Koningsdag” in het nieuws gekomen… Peanuts vergeleken met de andere onderwerpen die ik aansnijd. Maar een krant moet pakkende koppen hebben natuurlijk!

Het achterliggende dilemma waar het om gaat is dat het grootste deel van de burgers geen flauw idee heeft waar het college en de raadsleden over vergaderen. Maar heel af en toe wordt het wat concreter of staat er een in “wereldschokkend” onderwerp op de agenda.

En alleen in het oog springende onderwerpen halen nog de krant. Ook doordat journalisten steeds minder tijd krijgen voor een verdere verdieping. Dus als raadsleden nog eens breder in het nieuws willen komen moeten ze kennelijk af en toe wel grensoverschrijdende opmerkingen maken.

Niet geheel taalzuiver, maar ik noem dit gezien zijn column maar het dilemma van Thies, hoewel het dilemma dus eigenlijk bij de raadsleden zit. De vraag is namelijk of Kees ook een column had geschreven als Ruud niet zijn grensoverschrijdende oproep tot een volksopstand had gedaan?"

Aldus Arno Janssen

Zie ook:

Deel dit bericht met je vrienden!